Volgende bericht»

Voetstappen in die mooie gang

Deel dit bericht op

Wist je dat dat de gang naar mijn atelier toe heel mooi is? Mooi maar leeg, want ik hoor geen voetstappen of gelach van mijn klanten of cursisten. De afgelopen maanden liepen de dagen in elkaar over en had ik vaak geen besef welke dag in de week het nu eigenlijk was.

Je zou dus denken dat je van alles gaat ondernemen. De handen ineenslaan met anderen, verbroederen. Dat de tijd je zou inspireren.

Blijkbaar werkt het bij mij een beetje anders. Of misschien had ik geen tijd. Drie kinderen thuis die niet naar school konden gaan, geen opvang hadden, geen vriendjes waar ze mee mochten afspreken en niet de sportclub of zwemles.
Daarnaast zorgen, heb ik genoeg zakelijk spaargeld om Corona te overleven? Hoe lang gaat dit duren, gaat mijn onderneming dit wel redden? Want alle kosten lopen door.
Je bent gewend om elke maand ongeveer hetzelfde te verdienen en ineens zie je het bedrag op je rekening alleen maar slinken. En komt er niks bij, je beseft ineens hoe hard je normaliter werkt voor dit geld, wat er elke maand toch best vanzelfsprekend weer op stond.
Maar niks is dus vanzelfsprekend. Onze gezondheid is niet vanzelfsprekend. Het is niet vanzelfsprekend dat je onderneming goed draait en je daar een goede boterham mee verdient net als onze vrijheid om te gaan en staan waar je wilt en om te doen wat je wilt.

Het leven na Corona die ons allemaal heeft getroffen, daar kijk ik naar uit. Maar voor nu kleine stapjes, naar beetje meer bewegingsvrijheidvrijheid, en voorzichtig aan weer die geliefde onderneming op starten. Want 2 juni is het zover en mag ik weer les gaan geven.

Kan niet wachten om weer voetstappen in die mooie gang te horen ❤️

Deel dit bericht op
Volgende bericht»

© naaisbyrenate.nl | Alle rechten voorbehouden